tag:blogger.com,1999:blog-39612212011-04-22T08:07:43.771+04:30The world is so empty if one thinks only of mountains, rivers and cities; but to know someone here and there who thinks and feels with us and though distant is close to us in spirit, makes the earth an inhabited garden for us.Sepinoudhttp://www.blogger.com/profile/16821906992523442466noreply@blogger.comBlogger161100tag:blogger.com,1999:blog-3961221.post-1058866288581532632003-07-22T14:01:00.000+04:302003-07-22T14:08:26.060+04:30

کابوس... سه ساعت از نیمه شب گذشته است. صدای ناله اش مرا از خواب می پراند. درد سیاتیک دوباره امانش را بریده.این درد را تجربه نکرده ام اما ، زجر کشیدنش را که می بینم قلبم کنده می شود.نگاهم پرپر می زند تا کی درد آرام می گیرد.دیگر کسی که عذاب می کشد مادرم نیست، پاره ای از وجودم است.دستش را می گیرم شاید گوشه ای از دردی را که می کشد من به دوش بکشم. پیشانی خیس از عرق دردش را می بوسم تا شاید تسکینی باشد

Sepinoudhttp://www.blogger.com/profile/16821906992523442466noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3961221.post-950461152003-05-29T23:42:00.000+04:302003-05-29T23:42:48.376+04:30

سوگند… مدتي است ننوشته ام. من كه دايم از اميد مي گفتم ،چندي است ياس در قلبم خانه كرده است. گويي نيرويي قوي بازم مي دارد از نوشتن و درد دل كردن ،نه كه دردي نداشته باشم ،نه! كه اين سرزمين ما را به درد مي پرورد. خسته ام از در باد فرياد زدن. از اينكه چشمهايمان را بسته و به خواب رفته ايم. از اينكه مي بينم درمان را در سكوت مي دانيم.دلم مي گيرد از بي تفاوتي آدمهاي دور و برم. امروز هم كه مي

Sepinoudhttp://www.blogger.com/profile/16821906992523442466noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3961221.post-923531612003-04-10T15:49:00.000+04:302003-04-10T15:49:48.340+04:30

بازي از نو! پايان نمايش! پرده فرو افتاده است و تماشاگران گروهي مي گريند بر آنچه تا عمق جانشان نفوذ كرده و دسته اي نيز مجذوب هيبت نمايش در سكوتي مرگبار فرو رفته اند. ديگر برايشان آنچه در پس پرده سنگين مي گذرد اهميتي ندارد. مهم اين است: نمايش پايان يافته! و بسياريشان به اين اميد سالن را ترك مي گويند كه روزي نه چندان دور نشسته بر صندليها باز شاهد اجراي نمايشي جديد باشند. برايشان چه اهميتي

Sepinoudhttp://www.blogger.com/profile/16821906992523442466noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3961221.post-922243042003-04-08T19:30:00.000+04:302003-04-09T09:29:58.000+04:30

اميد خانه تكاني... به شوخي مي ماند تمام آنچه اين روزهايمان را پر كرده است. تمام آنچه مي بينيم و تمام آنچه در پس ديده هايمان نهان است. به شوخي مي ماند جنگي كه مي رود تا دامان ما را نيز در خود بگيرد و ما خيره به شعله هاي آتش و مسحور زيبايي فريبنده اش ، سوزندگي آن را از ياد برده ايم .به شوخي مي ماند اخبار هر روزه صدا و سيمايي كه آوازي جز براي ملتش مي سرايد. راستي ما را چه مي شود

Sepinoudhttp://www.blogger.com/profile/16821906992523442466noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3961221.post-912715752003-03-24T14:43:00.000+04:302003-03-24T14:43:55.200+04:30

غول چراغ جادو در 13 آبان 1358 وقتی کارمندان سفارت آمریکا جوانان دانشجو را می دیدند که به سختی خود را از دیوارها بالا می کشند تا آخرین لکه تاریک از خاطره 26 ساله شان رابزدایند ،باور نمی کردند اینها همان مردمی هستند که در 28 مرداد 1332 در مقابل فشار اقتصادی که کشورهای صنعتی به ایران وارد آورده بودند زانو زدند تا مردی چون مصدق برای همیشه به کنج تبعیدگاه احمد آباد فرستاده شود و دکتر فاطمی

Sepinoudhttp://www.blogger.com/profile/16821906992523442466noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3961221.post-901591452003-03-05T08:56:00.000+03:302003-03-05T08:56:00.606+03:30

بار امانت ... آنروز كه محمد علی شاه قاجار مجلس را به توپ می بست نمی دانست راهی را می گشايد که هنوز که هنوز است بعد از گذر نزديک به يک قرن دولتمردان سعادت را در پيمودن آن می دانند.چه می دانست همانها که به بهانه عدالتخانه و قانون او را از ايران می رانند نه چندان ديرتر آن خواهند کرد که شاه قاجار در روياهايش می پروراند.چه ، وقتی رضاخان قزاق بر مسند قدرت تکيه زد ،در ميان فريادهای مدرس و مصدق

Sepinoudhttp://www.blogger.com/profile/16821906992523442466noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3961221.post-889617682003-02-12T11:10:00.000+03:302003-02-21T09:43:31.000+03:30

روزي ما دوباره كبوترهايمان را پيدا خواهيم كرد و مهرباني دست زيبايي را خواهد گرفت … من آن روز را انتظار مي كشم حتي اگر آن روز نباشم… پر بيراه نيست اگر بگويم براي بيشتر ما اين روزها ،روزهاي درد است. چه براي آناني كه 25سال پيش شادمانه فرياد مي كردند و چه براي آناني كه چون من هنوز زندگي را سلام نداده بودند. آنچنان كه شاملو گفت درد ،درد مشترك است. درد از كف دادن آنچه در خيالها به بار نشسته بود

Sepinoudhttp://www.blogger.com/profile/16821906992523442466noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3961221.post-880030232003-01-25T15:57:00.000+03:302003-01-25T15:57:33.746+03:30

بايد چراغي بيافروزيم… جادويي كلمه اي است وطن كه هر بار مي شنومش لرزه اي بر جانم مي افتد و اشك در چشمانم جمع مي شود. نه اينكه از او دور باشم و در دل هوايش را داشته باشم ،نه! عظمت كلمه ايران و شوق ايراني بودن است كه مرا مي لرزاند و هيبت مسئوليتي كه در قبالش دارم. مسئوليت ساختن هر چه بهتر ايرانم. موطني كه با همه بي عدالتيها ،تنگ نظريها و سختيهايش مي پرستمش. نوشته بودم در جدالم بين عشق به ايران و

Sepinoudhttp://www.blogger.com/profile/16821906992523442466noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3961221.post-876847872003-01-19T20:44:00.000+03:302003-01-19T20:44:15.723+03:30

وسوسه ديدن… آنقدر از زندان خوانده بودم كه وسوسه دانستن آنچه در چهار ديواري زندان مي گذرد مرا به خود مشغول كرده بود.گزافه نيست اگر بگويم آرزو مي كردم ساعاتي تجربه اش كنم .نه اينكه محصور بودن را دوست داشته باشم، نه! ولي ميل به ديدن و دانستن وسوسه ام مي كرد. تا امروز… امروز وقتي خواندن اعترافات يك سالك را به پايان بردم غمي غريب بر دلم نشست و شوقي عجيب درونم را به آشوب كشيد. ناگاه احساس كردم

Sepinoudhttp://www.blogger.com/profile/16821906992523442466noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3961221.post-874208402003-01-14T19:04:00.000+03:302003-01-14T19:04:37.756+03:30

لحظه اي مستي … بهانه نوشتنم فيلمي است درباره كشتار سرخپوستها كه امروز ديدم. نمي خواهم از قبايلي كه سالها پيش نابود شدند بنويسم نمي خواهم از تاريخي بنويسم كه سرشار از كشتار و غارت است .نمي خواهم از مردماني بنويسم كه قلبهايشان خانه هاي عشق و محبت و افسانه و رويا بود. از مردماني كه خود افسانه شدند. مي خواهم از آنچه باعث شد كه امروز بازماندگان قبايل سرخپوست و سياهپوست و…بار دردي ريشه دار را

Sepinoudhttp://www.blogger.com/profile/16821906992523442466noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3961221.post-871587862003-01-09T13:38:00.000+03:302003-01-09T13:38:14.156+03:30

هنوز هم ديوارها باقي است… وقتي ناصرالدين شاه عزم سفر فرنگستان كرد ،دل در برش مي تپيد تا ببيند آنچه يوروپ را بهشتي دست نيافتني كرده كه سفرايش نيز بعد از اينكه پايشان به آنسوي آب رسيد مرام و مسلك را به كناري مي نهند و دل از تعلقات آب و خاك مادري مي برند. او به اين اميد گام در راه سفر نهاد تا جهانيان او را به عنوان پادشاهي امروزي استقبال كند .همين بود كه وسوسه اش كرد تا عليرغم نظر روحانيون

Sepinoudhttp://www.blogger.com/profile/16821906992523442466noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3961221.post-861281152002-12-17T00:31:00.000+03:302002-12-17T00:38:26.000+03:30

مي گويد… مي گويد :صبح شنبه بود .ديشب را در منزل يكي از اقوام گذرانده بودم و تازه به خوابگاه بر مي گشتم. آن روز هيچ چيز سر جاي خود نبود. ميله هاي جلوي ورودي كه نقش در را ايفا مي كردند از جا در آمده بودند ، وقتي هم كه به داخل رفتم در اتاق را بسته ديدم. هنگامي كه خواستم از كليد استفاده كنم با شگفتي فهميدم كه از داخل قفل است. بعد از ورود به اتاق بود كه فهميدم شب قبل بر آنان چه گذشته است… با اينكه

Sepinoudhttp://www.blogger.com/profile/16821906992523442466noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3961221.post-860246022002-12-15T13:01:00.000+03:302002-12-15T14:37:48.000+03:30

من اينجا بس دلم تنگ است و هر سازي كه مي بينم بد آهنگ است بيا ره توشه برداريم قدم در راه بي برگشت بگذاريم ببينيم آسمان هر كجا آيا همين رنگ است؟ مي خواستم باز هم از فعاليتهاي دانشجويي بنويسم ،مي خواستم از دستگيري هاي اخير و از آنان كه چشمي نگرانشان است بنويسم، از خبر جديد CNNدرباره توليد سلاحهاي هسته اي در ايران و از اينكه چقدر دلگير مي شوم وقتي مي بينم گروهي از هم وطنانم چشم به در دوخته اند

Sepinoudhttp://www.blogger.com/profile/16821906992523442466noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3961221.post-855004542002-12-05T00:42:00.000+03:302002-12-05T00:42:55.036+03:30

ققنوس… هوا دلگير، درها بسته ،سرها در گريبان ، دستها پنهان نفسها ابر ،دلها خسته و غمگين درختان اسكلتهاي بلور آجين زمين دلمرده ،سقف آسمان كوتاه زمستان است. زمستان سردي در پيش بود .اين را همه مدتها بود كه مي دانستند ،چه، كلاغان خبر آمدنش را در 28 مرداد فرياد كرده بودند. آن روز بود كه استبداد ققنوس را به بند كشيد؛ تا تابستان را از نيمه به زمستان سرد 32 بپيوندد. اما كلاغان چيزي از ققنوس نمي دانستند

Sepinoudhttp://www.blogger.com/profile/16821906992523442466noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3961221.post-850132422002-11-24T21:20:00.000+03:302002-11-24T21:27:15.000+03:30

پايان ديوار… آزادي انديشه زيباترين سخني است كه اين روزها نقل مجلسهايمان شده.جمعي را نمي يابيم كه از مطالباتشان بگويند واين راستين ترين خواسته بشري را ازياد ببرند كه به حق هم نبايد جز اين باشد.به درستي كه تا نتوانيم آزاد بينديشيم صحبت از حق وآزادي شوخي تلخي است.به راستي كه تا ايمان نياوريم به اينكه يگانه مخلوقي نيستيم كه حق بودن دارد يك پاي سعادتمان مي لنگد؛و صد افسوس كه در اين هياهوي

Sepinoudhttp://www.blogger.com/profile/16821906992523442466noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3961221.post-848308312002-11-20T23:52:00.000+03:302002-11-21T20:34:14.000+03:30

نه! هرگز شب را باور نكردم چرا كه در فراسوهاي دهليزش به اميد دريچه اي دل بسته بودم ”احمد شاملو” كلامم را با اميد به دريچه اي آغاز مي كنم كه شب را به روز مي رساند.كه اگر نبود اين اميد, امروز صدايي به گوش نمي رسيد.كه اگر يأس در دلهايمان خانه كرده بود ،هيچگاه دست در دست هم

Sepinoudhttp://www.blogger.com/profile/16821906992523442466noreply@blogger.com